شواهدی که در این مورد وجود دارد ، شامل مجموعه‌ای از
نتایج مخلوط و درهم و برهم است. بعضی مطالعات نشان داده‌اند که استفاده
از گلوکزآمین به مدت ۳ سال ، پیشرفت استئوآرتریت را که در گرافی‌های اشعه
ایکس دیده می‌شود ، کاهش داده است. مطالعه 
GAIT
نشان داده که استفاده از این داروها در بیمارانی که درد ملایم دارند ، سودی
نداشته است ، ولی شدت درد در بیمارانی که درد متوسط تا شدید داشته‌اند و از
ترکیب گلوکزآمین به همراه  کندروئیتین استفاده کرده‌اند ،به میزان
چشمگیری کاهش یافته است. ( بعد از اینکه نتایج این پژوهش اعلام شد ، از
آنجا که در گزارش‌های خبری روشن نشده بود که بعضی بیماران واقعا از این
مکمل‌ها سود می‌برند ، تماس‌های تلفنی زیادی داشته‌ام که در آنها بیماران
می‌خواسته‌اند بدانند که می‌بایست به مصرف مکمل‌ها ادامه دهند یا نه.)
بالاخره بر طبق تحقیقی تازه ، که در
دهمین کنگره جهانی مطالعات پژوهشی
استئوآرتریت ارائه شد ، به این مطلب اشاره شد که دوز روزانه ۱۵۰۰ میلی‌گرم
گلوکزآمین نسبت به دوز روزانه ۳۰۰۰ میلی‌گرم استامینوفن (تایلنول) ، به
میزان قابل توجهی شدت درد را بیشتر کاهش می‌دهد.
سخن آخر در این مورد این است که از آنجا که پیش‌بینی اینکه کدام بیمار از
این مکمل‌ها می‌تواند سود ببرد ، دشوار است و به خاطر آثار جانبی کم این
مکمل‌ها ، منطقی است که به بیماران یک دوره آزمایشی ۳ تا ۶
ماهه مصرف ترکیبی این مکمل‌ها
را به همراه ورزش و ورزش‌درمانی توصیه کنیم. اگر علایم بهتر ‌شدند ،
می‌توانیم به مصرف مکمل‌ها ادامه دهیم ، در غیر اینصورت مصرف این مکمل‌ها
مورد ندارد.